Tebeşir ile asfaltın üzerine kocaman bir sekiz çizerek, sekizi orada bırakarak basamaklardan çıkıyordu ki tam o sırada bisikletiyle bir çocuk yere devrildi. Sekiz çocuğun üzerine yapıştı. Ayağa kalktı, üstünü çırptı çıkmadı sekiz. Daha fazla uğraşmadan bisikletine atlayıp yola koyuldu. Yere sekizi çizen kadın arkasından bakakaldı, basamaklardan geri indi, yere baktı, sekiz yok olmuştu. Yeniden çizdi. Tebeşir eridi, yere sürten tırnakları ve tebeşirli parmak uçları, göğüs kafesinin ortasında huzursuz bir kıpırtıya neden oldu. Soluğu değişmişti, aldırış etmeden basamaklardan çıkmaya devam etti.
Çocuğun bisikletinin zinciri pedalından çıktı. Eylemsizliğin ufak bir öğesi olarak pedallar boşlukta kendi kendine çevrildi. Bisiklet durdu. Onarmak için zinciri tuttu, uğraştı ve tamir etti. Ellerine yağ bulaştı, uğraştı silemedi. Uğraştıkça kıyafetlerine, vücuduna yayıldı. Zift kazanına düşmüş gibi bir hale geldi. Bıraktı bisikletine atlayıp yoluna devam etti.
Leke toplayan çocuk…
Bisiklet tekerleklerinde bir sekize dönüştü, zincir çocuğa dolandı, çocuk yağa bulandı, çocuk bir damlaya dönüştü, asfaltın ortasında bir yağ damlası. Tebeşirli kadın merdivenlerden çıkıp tepedeki yolda yağa bastı. Apartmandan içeri girip kapısını açtı, kırmızı halıya basıp ayakkabısını çıkardı, halıdaki lekeyi fark edip banyoya koştu, süngeri aldı, halıya sürdü, sünger yağ ile doldu, kadının elleri lekelendi, elleri yağa dönüştü, akarak yere düştü. Yağ ele, el çocuğa dönüştü. Çocuk ondört numaralı daireden panikle çıktı, kadın ellerinin peşinden koştu. Çocuk merdivenlerden aşağı indiğinde yoldaki sekizi gördü, sekizin bir yuvarlağının içine doğru atladı kadında peşinden ve bir kamyon sekizin üzerinden geçti. Tekerleğe yapışan sekiz döne döne parça parça tekerleğin üzerinden kayboldu.
